Het is een hele afdaling. Je vraagt het vaak aan me:

         “Gaat het nog?”

         Of er verschijnt een lichte hand op mijn arm, of een zachte druk in de holte van mijn rug. Je bent altijd voorzichtig met mij. Niet omdat je denkt dat ik zal breken, maar omdat je zeker wil zijn van de continuïteit in ons samenzijn. Omdat je degene wil zijn die mij naar het zonlicht duwt.

         In de Sloveense grot zijn de paden steil. We schuifelen voetje voor voetje naar beneden, soms als een krab. De gids, die drie talen spreekt, loopt gemotiveerd voorop met een grote lamp op haar hoofd. Het is hier donker, vochtig ook. Maar wat we te zien krijgen is wonderschoon.

         “Het gaat heel goed,” zeg ik. “Het is hier lekker koel.”

         De verlichte rotswand werpt gekke contrasterende schaduwen op je gezicht. Je glimlacht. Het ís ook grappig dat we ondergronds zijn.

KENMERKEN

︎︎︎ Speurend ︎ Opofferingsgezind ︎ Melancholiek ︎ Intelligent ︎ Graag gezien ︎




Imme Visser x DIG, 2020