Ik steek mijn teen voorzichtig in het koude zand. Jij bent minder behoedzaam. In één keer trek je woeste halen over het strand, de lijnen van wat je wil overbrengen geheel duidelijk. Maar dat maakt het niet minder zoet. In het groot: mijn naam. Iets kleiner daarnaast, de jouwe.

         Je trekt je niets aan van de clichés. Wie profiteert er nu van een naargeestige houding als ‘neerkijken op’? De lucht betrekt en de eerste kleuren stromen de hemel binnen. Oranje, roze, iets-in-het-midden-daarvan.

         “Zalm,” zeg je.

         “Eentje die al net iets te lang ligt, misschien,” antwoord ik.
         Daarop krijg ik een warme arm om mijn middel geschoven. Het wordt langzaam vloed. Samen zitten we nu vast. Gevangen in die ongecompliceerde magie.

KENMERKEN
︎ Wild ︎ Sympathiek ︎ Geruisloos ︎ Gracieus ︎ Populair ︎
Imme Visser x DIG, 2020